Αναζήτηση..
|
|
Η είσοδος Σαν Ντιέγκο-Τιχουάνα είναι από τα πιο πολυσύχναστα συνοριακά περάσματα στον κόσμο. Χιλιάδες Μεξικανοί πηγαινοέρχονται σε καθημερινή βάση στις Ηνωμένες Πολιτείες για δουλειά, σπουδές, ψώνια ή για να επισκεφθούν τις οικογένειές τους. Χιλιάδες Αμερικανοί τουρίστες πηγαίνουν στην Τιχουάνα για να επωφεληθούν από τις φθηνές τιμές στα μοντέρνα ντόπια εμπορικά κέντρα ή για να κάνουν βόλτα στη Avenida Revolucion (Λεωφόρο της Επανάστασης), τον πασίγνωστη τουριστικό δρόμο της Τιχουάνα που προσφέρει οικογενειακή αλλά και σεξουαλική ψυχαγωγία. Η συνοικία με τα κόκκινα φωτάκια της Τιχουάνα, που οι ντόπιοι αποκαλούν ‘ la zona morte’ (νεκρή ζώνη), βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με τον συνοριακό φράχτη. Εκτείνεται σε μια σχετικά μικρή περιοχή γύρω στο 1.5 τετραγωνικό μέτρο, με την αψίδα της Τιχουάνα, El Pircing (στη διασταύρωση μεταξύ της Avenida Revolucion και της Avenida Puente Mexico-τον πεζόδρομο του συνοριακού περάσματος) ως σημείο εισόδου.
read more..
Πρόσφατη εκδήλωση κινηματογραφικού ενδιαφέροντος για την απεικόνιση ενός προβλήματος της «πραγματικής ζωής», που δεν είναι άλλο από το εμπόριο λευκής σαρκός, εμφανίζεται σε ταινίες που χαρακτηρίστηκαν επικριτικές, όπως οι: Human Trafficking (2005), Trade (2007) και Eastern Promises (2007). Ο αμφιλεγόμενος Καναδός κινηματογραφικός παραγωγός David Cronenberg [The History of Violence (2005), Crash (1996), M Butterfly (1993), Dead Ringer (1988) και Videodrome ( 1983)], ο οποίος έχει αποκτήσει άσχημη φήμη για τις τρομακτικές απεικονίσεις της βίας, χωρίς να αναφερθούμε στον «τρόμο του σώματος», τώρα στρέφεται στην προβολή της παράνομης διακίνησης γυναικών στην ταινία Εastern Promises, μέσω της διερεύνησης της Ρωσικής Μαφίας στο Λονδίνο, στη Μεγάλη Βρετανία.
read more..
Στη συζήτηση, σημείο εκκίνησης του ομώνυμου αφιερώματος, ο Paul Hartzog και ο Trebor Scholz προσπαθούν να αποτυπώσουν μία κριτική του web 2.0 οργανωμένη σε 5 άξονες: παραγωγή, εκμετάλλευση, ατομικότητα/συλλογικότητα, πολιτιστικές διαφορές, ακτιβισμός. |
Μία συζήτηση με την Judith Butler για τη έννοια του πένθους : την Αντιγόνη, το δημόσιο θρήνο, την παραγωγή πληθυσμών που δεν είναι «άξιοι πένθους», τη θυματοποίηση, και την σημασία τους στη διεύρυνση της έννοιας της “ζωής που μπορεί να βιωθεί”, που αξίζει να προστατευτεί, που αξίζει να αξίζει.
read more..
Σε αντίθεση με τα καρτούνς που θαύμαζε ο Γουόλτερ Μπέντζαμιν και τα οποία έδειχναν τις περιστάσεις της σύγχρονης ζωής ως βαρβαρότητα παρά ως πολιτισμό, τα καρτούνς κατά της παράνομης διακίνησης αναπαράγουν υπάρχουσες ιδεολογίες, σημειώνει η Claudia Aradau. Αντί να δείχνουν τη βία του αποκλεισμού και της κυριαρχίας στην καρδιά του πολιτισμού, τα καρτούνς κατά της παράνομης διακίνησης χαράζουν όρια που απομονώνουν την παράνομη διακίνηση ως εξωτερικό φαινόμενο στον ‘πολιτισμό’.
read more..
Για να υπάρξει εποικοδομητικός διάλογος σχετικά με τα δικαιώματα των γυναικών, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε ότι οι γυναίκες αντιμετωπίζουν πολύ διαφορετικά προβλήματα από τη μια κοινωνία στην άλλη και ότι συχνά αυτά τα προβλήματα δεν πλήττουν μόνο τις γυναίκες αλλά και τους άντρες εξίσου, υποστηρίζει η Julian Vigo. Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί και πώς συμβαίνει οι γυναίκες να υποφέρουν από την καταπίεση διαφορετικά από τους άντρες και ποιοι ακριβώς είναι οι κοινωνικο-πολιτικοί μηχανισμοί που μεταχειρίζονται τις γυναίκες διαφορετικά, αν όχι λιγότερο ισότιμα. Απομένει πολλή δουλειά να γίνει.
read more..
Η Randi Gressgård θέτει ερωτήματα γύρω από τη σεξουαλικοποίηση των συνόρων και των ορίων μέσα από μια κριτική συζήτηση σχετικά με τη διαπλοκή του φύλου, της σεξουαλικότητας και της υπηκοότητας. Βασισμένη σε μια κριτική ανάλυση του έργου των Nira Yuval-Davis, Beverley Skeggs και Judith Butler, επαναδιατυπώνει εκ νέου το διάλογο για το φύλο και το κράτος από μια οπτική αποδόμησης και συμπεραίνει ότι η πρόκληση για τις σπουδές φύλου είναι ο διαλογικός εκτοπισμός προς «νέες» μορφές έμφυλης πολυπλοκότητας.
read more..
Στις αρχές Νοεμβρίου του 2007, η Giovanna Regianni, μία Ιταλίδα 47 ετών πέθανε αφού βιάστηκε και ξυλοκοπήθηκε στην Ιταλική πρωτεύουσα από ένα άνδρα τσιγγάνο, Ρουμανικής καταγωγής, τον Nicolae Mailat. Η δολοφονία της Ιταλίδας έγινε η αφορμή να ξεδιπλωθούν πλήθος καταπιεστικών, τιμωρητικών ενεργειών εις βάρος μεταναστών Ρομά, αφενός από Ιταλούς κρατικούς υπαλλήλους, αφετέρου από εξτρεμιστές πολίτες. Το παράδειγμα της Giovanna Reggianni είναι μία από τις περιπτώσεις, στις οποίες το σώμα μιας γυναίκας μετατρέπεται σε πεδίο αμφισβήτησης ενός ιεραρχικού προνομιούχου λευκού, μεσαίας τάξης κέντρου από τα ανεπιθύμητα, φυλετικά κατώτερα, φτωχά περιθώρια.
read more..
Είναι προβληματικό μια σοσιαλδημοκρατία να εμφανίζεται επαρκής εσωτερικά, χωρίς να έχει κανενός είδους προοδευτική παγκόσμια δέσμευση. Οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις είναι εκείνες που μπορούν να πετύχουν μια συναίνεση γύρω από ορισμένες αρχές παγκόσμιας αναδιανομής, που συνεπάγονται υποστήριξη για ένα ελάχιστο επίπεδο ζωής για όλους τους λαούς του κόσμου.
read more..
Όλα ξεκίνησαν από ένα κείμενο σε ένα μπλογκ με τίτλο “Επαναπροσδιορίζοντας την δημοκρατία μέσω (της δικής μας) αρσενικής εικόνας“. Το κείμενο ήταν μία εύστοχη κριτική ενάντια στα δύο αφιερώματα που δημοσίευσε το Re-public για τα “wiki politics” (πολιτικές μέσα από πλατφόρμες συνεργασίας). Αυτό το μικρό φόρουμ δεν είναι μία προσπάθεια να απαντήσουμε σε αυτή την κριτική. Σε τελευταία ανάλυση, τα λάθη που κάναμε στο παρελθόν δεν μπορούν να διορθωθούν.Αντιθέτως, η προσπάθειά μας είναι να ξεκινήσουμε την διερεύνηση ενός θέματος που είχαμε παλιότερα αγνοήσει: τις πιθανές διαπλοκές ανάμεσα στο φύλο και τα νέα μέσα. Το φόρουμ θα ολοκληρωθεί σε αυτή την πρώτη φάση με μία συζήτηση ανάμεσα στον Trebor Scholz και τον Paul Hartzog, αλλά θα είναι σίγουρα το πρώτο βήμα νέων δημοσιεύσεων πάνω στις προκλήσεις που θέτει η διάσταση του φύλου για την ανάλυση των ψηφιακών κοινωνιών.